Witold Kieżun

Witold Kieżun

W konspiracji od 1939 r. Oficer Armii Krajowej, jeden z najdzielniejszych żołnierzy Oddziału Specjalnego batalionu "Harnaś".

W powstaniu warszawskim jako kpr. pchr. ps. "Wypad". Uczestnik akcji zdobycia Poczty Głównej i Komendy Policji. Dwukrotnie awansowany, m.in. za samodzielne wzięcie do niewoli 14 Niemców. Jako jedyny powstaniec w trakcie walk otrzymuje 2 najwyższe odznaczenia: Order Virtuti Militari i Krzyż Walecznych. Jego zdjęcie, zrobione po zdobyciu Komendy Policji 23 sierpnia 1944 r. (słynny "Zwycięski Powstaniec"), widnieje na wieży Muzeum Powstania Warszawskiego.

Po kapitulacji ucieka z transportu jenieckiego i nawiązuje współpracę z krakowskim AK. Aresztowany przez NKWD wskutek zdrady. Nie ugina się w trakcie przesłuchań, podczas których pozorowano jego egzekucje. Więziony w łagrze na pustyni Kara-Kum w Rosji Sowieckiej, gdzie w ciągu 4 miesięcy umiera 86% więźniów. Cudem unika śmierci i trafia do obozu w Złotowie. Zwolniony dzięki Komisji Likwidacyjnej AK (1946).

Kończy studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Współpracuje z paryską "Kulturą" i Radiem Wolna Europa. Wyrzucony z uczelni i PAN (1980) za doktorat nt. wolnego rynku. Ekspert ONZ w Burundi (1981–84).

Profesor ekonomii, specjalista w dziedzinie zarządzania publicznego. Wykłada w Polsce, USA, Kanadzie, Francji i Wielkiej Brytanii. Doktor honoris causa UJ. Autor kilkudziesięciu książek.

Przez wielu uważany za najwybitniejszego żyjącego Polaka.

Dziś tylko jedno leży mi na sercu: żeby Polacy się przebudzili. To ostatni moment! Jeszcze możemy Polskę uratować. Jeszcze możemy, ale tylko jednością.
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixel